Seguro que che ocorreu nalgunha ocasión de ir a unha tenda e que che dean indicacións de como coidar a batería do teu portátil ou dispositivo móbil, o que adoita pasar en moitas ocasións é que as indicacións que nos dan son para as baterías que tiñamos fai uns anos e non para as baterías de Litio-Ion, indicacións que poden chegar a ser prexudiciais para estas.

Anteonte compreime un portátil e as indicacións que recibín na tenda foron as de deixar descargar a batería ao completo para cargala e que se non o utilizaba durante unha tempada que a almacenase a batería completamente descargada.

A miña pregunta foi … ¿ pero este portátil ten batería de Litio-Ion ou non?

A batería de Litio-Ion considérase unha batería de baixo mantemento debido a que non teñen efecto memoria e non require ciclos de mantemento para prolongar a vida.

Neste tipo de baterías os consellos por exemplo: que a primeira carga debe ser de 10 horas, que hai que descargalas completamente para volvelas a cargar, que é prexudicial mantelas conectadas ao cargador ou que se non imos usalo durante certo tempo debe manterse descargadas, son totalmente FALSOS. Ata a ultima suxestión de mantela descargada pode ser moi prexudicial, de feito recomendar manter cun 40%- 50% de carga, tal cal como nos chega a nós. ¿Non vos fixastes que desde fai uns anos cando compras calquera dispositivo móbil sempre vén con algo de batería? É debido a que cun 40% de carga logra manter en mellores condicións as súas propiedades.

O único que se vos podería recomendar é quitar a batería do portátil cando traballades durante moitas horas xa que a estas non lles gustan nada as altas temperaturas, especialmente dalgúns portátiles ou netbooks que traballan a temperaturas realmente altas.

Aínda que non se teñan moitos coñecementos de informática, montar un computador desde cero realmente non é tan complicado como parece, si é certo que son moitas pezas e cableciños, pero hai que dicir que cada peza encaixa no seu sitio e aos poucos termínase montando. Tan só hai algúns detalles nos que nos podemos confundir pero para iso podemos botar man dalgunha guía como a que podedes atopar en Aprende facendo.

A guía explica paso a paso, sen saltarse ningún detalle todo o que tedes que ir realizando para converter unha chea de pezas nun computador. Un total de 91 páxinas onde vén totalmente ilustrado coas fotografías do que hai que facer en cada momento.

Se queres cambiar algunha peza da túa PC tamén é recomendable que lle botes unha ollada ao manual para non esquecerse de ningún dos detalle como pode ser a pasta térmica ao cambiar o procesador …

Vía: 140Geek

A última xoia da coroa de Apple en canto a dispositivos portátiles se refíre, ía ser un gadget revolucionario. Con iPhone4 a compañía da mazá quería levar a outro nivel a súa competencia móbil. Coa súa «pantalla retina» de alta calidade, posibilidade de realizar videochamadas, versatilidade, multitasking, iOS4, o iPhone4 estaba chamado a ser o smartphone do ano. Pero coa súa saída empezaron a saír á luz os seus múltiples desperfectos e carencias, e non falamos de que a batería dure unha hora menos do ofertado. O primeiro, se se agarraba de certa forma non collía cobertura: resposta de Apple, «pois cólleo coa outra man». Logo os botóns de subir e baixar o volume viñan asignados ao revés por software. E a última foi que a súa magnífica pantalla que era capaz de reproducir imaxes cunha resolución maior á que é capaz de captar o ollo humano, presenta unha mancha amarela en moitos dos teléfonos.

Tras este aluvión de erros, os usuarios non só se queixáron publicamente en diversos medios, senón que tamén expuxeron o seu descontento nos foros oficiais de Apple. E o que estes decidiron tras verse desbordados polas críticas, é eliminar directamente calquera fío no que se faga referencia a algún dos problemas do iPhone4. Cortando polo san e desprezando aos seus usuarios… Criticar dáselles ben, iso téñeno ben sabido os de Adobe, pero encaixar as críticas parece non ser un dos seus puntos fortes.

Vía tuaw

Ben coñecida da polémica que levantou Steve Jobs ao redor de Flash . Tras as numerosas ofensas á linguaxe de Adobe , e tras dicir que sistemas como Android que se soportan flash úsanse maioritariamente para consumir pornografía, agora subíuselle á cabeza a boa acollida que está tendo o iPad. Certo é que está sendo un éxito de vendas, pero dicir que “a xente está votando en contra de Flash comprando un iPad cada 3 segundos” paréceme un pouco desatinado.

Emprendeu unha cruzada anti-flash, fíxoo antes de tempo, e máis de cara á galería que outra cousa. Coa chegada de HTML5 ninguén dubida que Flash ten os días contados, como o mesmo indica, pero a día de hoxe aínda hai moitos servizos que se nutren de Flash, e que unha serie de usuarios que compra un iPad (un gadget de moda que máis pola súa utilidade cómprano por que ten unha mazá na parte de atrás) estea disposta a renunciar a Flash neste aparello, non quere dicir que o mundo déixeo de lado dun día para outro.

Escrito por Manuel (Masual)

Desde Toshiba acaban de presentar uns discos duros orientados para ser usados en automóbiles unicamente. En capacidades de 100 e 200Gb estes discos están destinados a servir como banco de almacenamento para os sistemas informáticos de automóbiles, tanto para almacenar datos respecto ao mantemento do coche, como para aloxar arquivos multimedia que se poden reproducir desde o mesmo.

A parte boa destes discos duros é a súa resistencia: Aguantan temperaturas desde -30 a +85 ºC, golpes en funcionamento de ata 300G e 800G en repouso. Soportan tamen presións moi diversas, e presentan unha gran resistencia ás vibracións.

A parte mala, a súa pequena capacidade, a súa lentitude (4200 rpm) e moi posiblemente o seu prezo.

Hoxe en día nun mercado que cada vez avanza máis cara aos dispositivos SSD, que presentan moita máis resistencia e velocidade que os discos duros que nos presentan, non sei ata que punto teñen sentido, pero se fabrican un produto tan específico será porque teñen clientes.

Noticia Completa

A empresa galega de electrónica de consumo Blu:sens, lanzouse cara a unha nova zona do mercado: a televisión a través de internet.

O Blu:brain, é un reprodutor multimedia con disco duro interno, sintonizador de TDT, e capacidade de gravar contido en alta definición, que ademais permite acceder a certo contido desde internet e mostrárnolo na televisión do salón de forma sinxela.

Con todo isto nace Blu:Sens televisión, a canle online desde o que poderemos escoitar música e reproducir contido multimedia directamente no Blu:Brain. Se prevee que nas futuras televisións de Blu:Sens incorpórese acceso nativo a Blu:Sens televisión, aumentando así a oferta ao engadir novas prestacións aos seus televisores. Devandito servizo albergará contido en directo, e tanto gratis como de pago.

Blu:Sens quere que outras compañías poidan ofrecer nos seus produtos a súa televisión online nun futuro e así aumentar os servizos aos que se pode chegar desde Blu:brain.

Vía Codigocero

Os drivers de Nvidia 196.75 están dando problemas. Ao parecer entre outros erros, producen un sobrequentamento excesivo dos cartóns que fixeron que moitas deixen de funcionar.

Todo vén dun mal control do ventilador, que fai que os cartóns non se refrigeren correctamente, aumentando a temperatura sobre todo en xogos provocando que a moitos usuarios quédenselles negras. O problema non só afecta a Windows, baixo Linux os drivers  195.36.08 e 195.36.03 presentan o mesmo erro.

Desde Nvidia o único que fixeron é solicitar aos usuarios destes drivers que cambien a versión que están usando. De momento non dixeron que política tomarán con respecto aos cartóns que xa se estragaron, pero é de esperar que sexan substituidas de inmediato.

Vía Ubuntu Life.

Acabo de ler en the inquirier unha noticia completamente surrealista: detectáronse core i7 falsificados. Preguntarédesvos qué empresa é capaz de copiar a tecnoloxía de Intel e fabricala en serie? A resposta é simple: ningunha o fíxo. Trátase de procesadores “fake”, de coña. Resulta que Newegg enviou unha remesa de procesadores core i7 920 falsos aos seus clientes. Fisicamente parécense ao encapsulado dos i7, pero internamente están baleiros e obviamente non son funcionais.

Segundo explicou a empresa trátase dunha serie de 300 procesadores de mostra , que por equivocación foron enviados coma se tratásese de procesadores normais. Xa se están pondo en contacto cos usuarios afectados e traballando na substitución dos i7 “de pau” polos de verdade. Dentro de cada caixa había un procesador falso, coas súas instrucións e selo falsificado, ata había faltas ortográficas na caixa. Ademais mandaban un disipador de arxila co adhesivo dun ventilador como os dos disipadores de serie. Miúda metedura de pata.

Skinput tráenos un novo concepto para interactuar cos obxectos que nos rodean, xa non nos fará falta o rato, nin as pantallas táctiles, só faranos falta un pequeno dispositivo que converterá o noso propio corpo nun dispositivo de entrada.

Investigadores da Universidade Carnegie Mellon e Microsoft desenvolveron un dispositivo que pode converter a nosa pel nunha pantalla e o uso do noso brazo como un dispositivo de entrada. O dispositivo está configurado para detectar diferentes lonxitudes de onda do son que se xera cando tocamos o noso brazo ou a nosa man, as ondas de son estarán asociados cunha imaxe que mostra o pequeno dispositivo abrindo a posibilidade de interactuar cun móbil ou un computador persoal.

Moitos estaredes pensando en que a precisión non pode ser moi alta pero a realidade é que ten unha precisión dun 95%. Recoméndovos ver o vídeo para facervos unha idea:

Parece mentira pero é verdade. Desde ABC news publicaron un informe que deixa en evidencia ao Servizo Secreto norteamericano. O seu sistema informático está desactualizado. E non é que utilicen sofwtware cun par de anos demais, ou non teñan á súa disposición os últimos ordenadores, senón que o seu mainframe, o computador central, o equipo informático que move toda a carga de datos, é dos anos 80.

Isto fai que a información dentro do servizo secreto móvase de forma lenta e torpe, debido a que tamén as bases de datos están desfasadas e moitas veces resulta imposible realizar procuras nelas.

Todo este caos tecnolóxico fai que o tempo efectivo de funcionamento dos seus sistemas informáticos sexa de tan só o 60%. É dicir, por cada 24 horas que un computador está funcionando, só 14 horas e media son aproveitables. Unha autentica barbaridade.

Fonte: ABC News

Bloom Box é un sistema creado pola compañía Bloom Energy que actualmente xa usan compañías como Google ou eBay, e que afirman que pese ao custo de implantación xa están aforrando diñeiro en enerxía. Trátase dun pequeno dispositivo con forma de caixa formado por celas de combustible (placas catalíticas que funcionan con diversos combustibles, desde biomasa a gas) que en combinación con osíxeno proporciona unha fonte de enerxía barata, limpa e renovable. Do seu funcionamento só obtense electricidade, dióxido de carbono e auga. Respecto ao funcionamento en si non quixeron desvelar nada, suponse que por medo ao plaxio.

Para funcionar precisa dunha estrutura maior, pero en conxunto o seu tamaño non supera ao dunha caldeira de gas, polo que se pode introducir facilmente nunha casa. Cunha soa destas caixas pódese obter enerxía eléctrica suficiente para manter un fogar medio europeo (con dous chegan para unha casa americana). Cada equipo completo costa uns 700.000$, pero se prevee que nun período de entre 5 e 10 anos estean dispoñibles para o uso doméstico por uns 3000$.

Linux Terminal Server Project é un proxecto moi ambicioso para a implantación de contornas Linux en redes locais cuxos ordenadores posúen unhas características técnicas moi limitadas.

O sistema implantarase mediante un servidor e unha serie de clientes , nos que se executa un kernel de Linux que consome moi poucos recursos. Tras o inicio do cliente e a detección local de hardware, se autentifica co servidor LTSP (mediante SSH) e desde este monta no seu sistema de arquivos o resto de arquivos necesarios para o seu funcionamento mediante NFS. Unha vez realizado este paso só quédalle executar X Windows a través de NFS para dotar ao cliente de interfaz gráfica. Desde ese momento todos os programas son executados no servidor, pero se mostran e trabállase con eles desde o cliente. Así a carga de procesamiento recae unicamente no servidor LTSP.

Esta nova versión 5.2 incorpora numerosas melloras. Engadiuse soporte para as distribucións máis usadas como son Ubuntu, Debian, Fedora e Gentoo. Permite seleccionar certos programas para que se executen localmente no cliente (fat-client) ou remotamente no servidor(thin-client), proporcionando moita máis flexibilidade á hora de implantar o sistema. Ademais disto, mellorouse a estabilidade e corrixíronse multitude de erros. Tes máis información e a descarga desta nova versión na web de LTSP.

Poucos quedan que polo menos non se lle estragase un router, moden, o cartón de rede, fax … con algunha tormenta eléctrica. ¿Porqué pasa isto? Os elementos electrónicos dixitais son extremadamente sensibles á variación da tensión que percorren o cable, por exemplo, cando se produce unha tormenta nas proximidades.

O que temos que facer para evitar isto é comprar un protector para a linea de teléfono, hainos desde prezos moi económicos e para as necesidades dun fogar adoitan ser suficientes, unha tormenta e elementos electrónicos conectados á liña de teléfono sen protección pode ser o mesmo que un desembolso de diñeiro ao día seguinte, recoméndovolo por propia experiencia ademais é a segunda vez que me pasa, esta vez espero tomar as precaucións necesarias para que non exista unha terceira.

Espero que vós sexades máis precavidos que eu e non vos teña que suceder dúas veces xD. Din que os humanos somos as únicos que tropezamos dúas veces coa mesma pedra.

As primeiras imaxes do proxecto de Google Tablet viron a luz na web oficial do proxecto Chrome OS ..

Google está desenvolvendo a competencia ao iPad, fai uns meses dábannos a coñecer o seu futuro sistema operativo na nube que achegase unha flexibilidade e mobilidade a todos os que traballen baixo esta plataforma, é a mellor opción para todo aquel que desexe ter sincronizado os datos dos que dispón no PC de casa, no traballo e o seu netbook, pois agora tamén no seu Tablet, unir a idea de computación na nube e estes dispositivos é o mellor que se lle podía ocorrer a google, paréceme o mellor lugar para lanzar este futuro Sistema Operativo.

Chrome OS non só atoparémonolos neste Tablet xa que Google esta falando con diferentes empresas para que implanten este S.O. nos seus proxectos, é por isto que teremos gran diversidade de Google Tablets

Vía: Google Chrome OS

Comprar un procesador sempre foi unha difícil decisión, é difícil buscar un equilibrio entre o prezo e as nosas necesidades. O primeiro que nos temos que preguntar é Canto estamos dispostos a gastarnos? Unha vez que temos a resposta a esta pregunta temos que buscar o mellor procesador calidade/prezo co tope que lle puxemos, para iso imos acceder á táboa que publicaron en Paulisageek onde poderemos ver esa relación calidade/prezo.

Xa sabemos que CPU interésanos, agora imos mirar se vale a pena compralo, para iso temos que saber se a potencia que imos gañar se o comparamos co que temos na actualidade é alta ou baixa, en segundo lugar habemos de mirar que o resto de compoñentes como a nosa placa basee non nos fagan pescozos de botella. Se tes dúbidas podes preguntar nalgún foro de expertos dándolle os datos dos teus compoñentes ou deixando un comentario neste blog.

A táboa que publicaron en Paulisageek é realmente cómoda á hora de buscar un procesador, poderás pulsar encima de Price, Performance,Name para ordenar cada columna.

Vía: Kabytes

Na páxina web techdc elaboraron unhas pequenas guías que che levarán a solución dos problemas máis comúns que nos podemos atopar en calquera computador. As guías baséanse en condicións para ir encamiñándote cara o que probablemente sexa a solución ao problema, de feito, é moi similar á axuda de Windows que cando tes calquera problema terás que responder afirmativamente ou negativamente a varias preguntas para levarche á resposta final.

Atoparás guías para solucionar os problemas relacionados con fallos no arranque do equipo, fonte de alimentación, CPU, RAM, Disco Duro, cartóns de vídeo, problemas de rede … Non é que sexan 100% fiables, pero o que se que son é curiosas, para que vos podades facer unha idea dunha das guías podedes ver a seguinte imaxe:

Podedes descargar as guías en PDF desde techdc , tamén podedes ver o artigo humorístico Arranxar un computador é sencillísimo de Abadía Dixital

HD Tach é unha ferramenta moi cómoda para coñecer a fondo o teu disco duro. Para utilizala só terás que seleccionar o disco duro desexado e executar o test.

Os resultados que che devolverá entre outras cousas é a velocidade de lectura, o tempo de acceso, e a utilización de CPU mentres se acceden aos datos, outra opción interesante é unha gráfica MB/s/GB.

Os resultados devoltos poderás comparalos con outros discos duros.

Algunha vez viron un equipo con un raid con 24 SSD de 256GB, 2 procesadores Intel Quad Cores QX9775, 2 tarxetas gráficas ATI HD 4870 con 4 GB de RAM e dúas fontes de alimentación de 1000 Vatios …

Para quen non o saiba SSD pódese traducir en unidade de estado sólido que permite almacenar datos en memoria non volátil en lugar de de os pratos giratorios que atopamos normalmente nos discos duros.

Os resultados son totalmente incribles o equipo pode abrir todas as aplicacións de Microsoft Office en só 0,5 segundos, executa outros 53 programas en 18 segundos, defragmenta o sistema en 3 segundos, ripear 700 MB en 0,8 segundos e correr o Crysis a lume de biqueira…

Como vemos no vídeo usa Windows Vista , imaxínanse este equipo con Debian ou outro linux, ou ata con Windows XP …

Vía: Abadiadigital

Un ordenador está composto por miles de pequenas pezas unidas por circuítos grazas aos cales podemos realizar prácticamente calquera cousa cun teclado e un ratón. Todos os elementos están colocados de forma que calquera persoa poida actualizar unha peza do noso equipo sen o mínimo problema.

Os elementos principais que nos atoparemos cando abrimos a caixa do noso equipo, son principalmente:

• Fonte de alimentación: Que converte a corrente continúa a corrente que provén da nosa instalación eléctrica. Se este elemento falla normalmente o equipo non fará nada.
• Placa basee: É o intermediario de todos os conectores que vos comento a continuación, tamén é o que nos limitará en gran medida as actualizaciones hardware que poderemos realizar ao noso equipo. É esencial coñecer as características da nosa placa basee á hora de cambiar calquera elemento.
• O microprocesador: Pódese facer unha analoxía co corpo humano dicindo que é o cerebro do noso ordenador onde millóns de transistores traballan conjuntamente a velocidades de vértigo.
• Memoria RAM: Son esenciais nos equipos da actualidade, á hora de cambiar este compoñente é moi importante mirar que tipo soporta a túa placa basee e cal é o tamaño máximo.
• Tarxeta gráfica: Xunto a RAM é o compoñente máis actualizado nos equipos, especialmente polos máis xogóns.
• Disco Duro: Cada vez necesitamos mais e mais, necesitamos ter a recaudo os nosos datos e todo ímolo deixando no noso Disco Duro, esta peza, diría que ten a súa vida limitada, por isto mesmo se os teus datos están nun só Disco Duro están en risco.
• Lectoras e grabadoras de dispositivos externos como CD, DVD, Blue Ray… Estes compoñentes son os que atopamos na parte externa da caixa e seguro que todos os coñecedes.

Recoñecer os compoñentes da placa basee e onde van conectados os seus compoñentes :

As pezas recoñeceralas facilmente coas seguintes imagenes:

A primeira imaxe son microprocesadores, moito ollo ao cambiar esta piza xa que se non pos ben o ventilador pódese queimar con facilidade.

A segunda imaxe son módulos de RAM, atopases na esquina unha pestana que deberás abrir para poder sacar.

A terceira é a tarxeta gráfica, para sacala deberás desatornillar da caixa do teu equipo e tirar para que se solte da placa base.

A cuarta é un disco duro, para cambiar deberás desconectar a alimentación, o cable IDE ou SATA e desatornillar da caixa.

O tutorial é moi simple pero espero que vos axude ás persoas que nunca viron un equipo por dentro a poder identificar os elementos máis importantes.